BiH Pravo 2014.-2020.

Bosanskohercegovački pravni portal

Zakoni Bosne i Hercegovine, Brčko distrikta BiH, Republike Srpske, Federacije Bosne i Hercegovine
#1922
ZAKON O PREVOZU U DRUMSKOM SAOBRAĆAJU REPUBLIKE SRPSKE

izvor: https://advokat-prnjavorac.com

GLAVA I
OSNOVNE ODREDBE

Član 1.

Ovim zakonom uređuju se uslovi za vršenje prevoza lica i stvari u drumskom saobraćaju kao javni prevoz i prevoz za vlastite potrebe i način vršenja prevoza, registracija redova vožnje, rad autobuskih stanica i terminala gradskog, odnosno prigradskog prevoza lica, rad stanica tehničkog pregleda vozila na teritoriji Republike Srpske i inspekcijski nadzor.

Član 2.

(1) Prevoz lica i stvari u drumskom saobraćaju može se vršiti kao javni prevoz i prevoz za vlastite potrebe.
(2) Javni prevoz u smislu ovog zakona je prevoz lica i stvari uz naknadu, koji je pod jednakim uslovima dostupan svim korisnicima.
(3) Prevoz za vlastite potrebe, u smislu ovog zakona je prevoz lica i stvari koji se vrši bez naknade, a radi zadovoljenja potreba u okviru registrovane djelatnosti vlasnika, odnosno korisnika motornog vozila.

Član 3.

(1) Jedinica lokalne samouprave posebnim propisom, u skladu sa ovim zakonom i propisima donesenim na osnovu njega, uređuje prevoz lica i stvari na svojoj teritoriji, a posebno:
1) način, organizaciju i uslove za vršenje javnog prevoza lica i stvari,
2) način, organizaciju i uslove za vršenje taksi prevoza i
3) prevoz zaprežnim vozilima, samaricama, poljoprivrednim mašinama, turističkim vozom, motociklima i motociklima sa prikolicom, triciklima na motorni i drugi pogon.
(2) Nadležni organ za donošenje propisa iz stava 1. ovog člana je skupština jedinice lokalne samouprave.
(3) Ako grad u svom sastavu ima više opština, nadležni organ iz stava 2. ovog člana je skupština grada.
(4) Prije donošenja propisa iz stava 1. ovog člana jedinica lokalne samouprave dužna je da pribavi mišljenje Ministarstva saobraćaja i veza (u daljem tekstu: Ministarstvo) i postupi po uputstvima datim u njemu.
(5) Propisom iz stava 1. tačka 1) ovog zakona nadležni organ jedinice lokalne samouprave može utvrditi uslove koje obavezno ispunjava vozilo kojim se vrši javni prevoz lica.




Član 4.

(1) Pojedini izrazi upotrijebljeni u ovom zakonu imaju sljedeće značenje:
1) autobus je motorno vozilo namijenjeno za prevoz lica koje pored sjedišta za vozača ima više od osam sjedišta,
2) vozilo je svako motorno ili priključno vozilo, ili skup vozila kojim se vrši prevoz lica ili stvari u drumskom saobraćaju,
3) minimalno vrijeme vožnje je najmanje vrijeme vožnje između autobuskih stanica ili autobuskih stajališta, odnosno između autobuskih stanica i autobuskih stajališta iz važećeg daljinara,
4) najveća dozvoljena masa vozila je masa vozila zajedno sa njegovom nosivošću,
5) priključno vozilo je vozilo namijenjeno da bude vučeno vozilom na motorni pogon, bilo da je konstruisano kao prikolica ili kao poluprikolica,
6) registar prevoznika je pregled svih prevoznika koji posjeduju licencu prevoznika, a koji je javno dostupan posredstvom objavljivanja na internet stranici Ministarstva,
7) relacija je rastojanje između autobuskih stanica, autobuskih stajališta, odnosno autobuskih stanica i autobuskih stajališta na autobuskoj liniji ili između dva mjesta iz putnog lista u vanlinijskom prevozu,
8) teretno vozilo je svako motorno vozilo koje je namijenjeno za prevoz tereta i
9) trasa je putanja kretanja vozila u obavljanju prevoza lica i stvari.
(2) Gramatički izrazi upotrijebljeni u ovom zakonu za označavanje muškog ili ženskog roda podrazumijevaju oba pola.

GLAVA II
USLOVI ZA VRŠENjE PREVOZA

Član 5.

(1) Prevoznik je pravno lice ili preduzetnik koji posjeduje odgovarajuću licencu prevoznika i obavlja prevoz lica, odnosno stvari.
(2) Za pristup tržištu i vršenje djelatnosti drumskog prevoza prevoznik je dužan da ispunjava opšte i posebne uslove propisane ovim zakonom i aktima donesenim na osnovu zakona.

Član 6.

(1) Prevoz može biti prevoz lica i prevoz stvari.
(2) Opšti uslovi za vršenje prevoza lica i stvari stiču se registracijom djelatnosti prevoza lica i stvari u drumskom saobraćaju kod nadležnog registracionog suda ili nadležnog organa jedinice lokalne samouprave, u skladu sa posebnim propisima.

Član 7.

(1) Prevoz lica i stvari može se vršiti isključivo vozilom koje je tehnički ispravno i registrovano i koje ispunjava tehničko-eksploatacione i druge uslove utvrđene propisima o bezbjednosti saobraćaja na putevima i ima svojstva predviđena odgovarajućim standardima za pojedine vrste vozila.
(2) Na motornom vozilu namijenjenom za prevoz, izuzev putničkih automobila kojima se vrši prevoz za vlastite potrebe i rentakar vozila na propisan način ispisuje se poslovno ime i sjedište prevoznika.

Član 8.

(1) Motornim vozilom namijenjenim za javni prevoz i prevoz za vlastite potrebe može upravljati vozač koji je stručno osposobljen, u radnom odnosu kod vlasnika, odnosno korisnika vozila i koji ispunjava uslove utvrđene propisima o bezbjednosti saobraćaja na putevima.
(2) Stručna osposobljenost iz stava 1. ovog člana podrazumijeva sticanje početne kvalifikacije i obavezno redovno periodično osposobljavanje.
(3) Početna kvalifikacija stiče se:
1) stručnom obukom za profesionalno upravljanje vozilom, koja se vrši u skladu sa propisima iz oblasti obrazovanja odraslih,
2) završenim najmanje trećim stepenom obrazovanja saobraćajne struke – vozač motornog vozila ili najmanje četvrtim stepenom obrazovanja saobraćajne struke drumskog smjera ili
3) ako je vozač do 1992. godine stekao kvalifikaciju vozača motornog vozila.
(4) Obaveza stručne osposobljenosti iz stava 2. ovog člana ne odnosi se na vozače koji upravljaju motornim vozilima:
1) sa najviše 1 + 8 registrovanih sjedišta,
2) čija je najveća dopuštena masa do 3.500 kg,
3) čija maksimalna dozvoljena brzina kretanja ne prelazi 45 km/h,
4) koja se koriste za prevoz za vlastite potrebe lica i stvari,
5) koja koristi vojska, civilna zaštita, vatrogasna služba, Ministarstvo unutrašnjih poslova ili su pod njihovom kontrolom i
6) specijalne namjene (sanitetska vozila, vozila za odvoz smeća, pogrebna vozila, vozila za prevoz pčela, luna-park, test vožnje, nova ili prepravljena vozila koja još nisu puštena u saobraćaj i slično).
(5) Redovno periodično osposobljavanje iz stava 2. ovog člana vrši se u skladu sa propisima iz oblasti obrazovanja odraslih svakih sedam godina.
(6) Obavezno je da se u motornom vozilu iz stava 4. t. 2), 3) i 4) ovog člana nalazi dokaz da je vozač koji upravlja tim vozilom u radnom odnosu kod vlasnika, odnosno korisnika vozila.
(7) Dokaz iz stava 6. ovog člana može biti legitimacija za vozača motornog vozila ili kopija prijave za penziono i invalidsko osiguranje, odnosno kopija obrasca poreske uprave o uplati doprinosa.
(8) Legitimacija za vozača motornog vozila je isprava kojom se u skladu sa ovim zakonom dokazuje pravo upravljanja vozilima namijenjenih za vršenje pojedinih vrsta prevoza.
(9) Ministar donosi pravilnik koji razrađuje stručno osposobljavanje vozača, uslove i postupak izdavanja legitimacije za vozača motornog vozila.

Član 9.

(1) Pored opštih uslova iz člana 6. ovog zakona, prevoznik je obavezan da ispunjava i sljedeće posebne uslove za vršenje prevoza lica i stvari:
1) tehničke uslove, odnosno da ima u vlasništvu ili drži po osnovu lizinga motorno vozilo koje ispunjava tehničko-eksploatacione i ekološke uslove za pojedine vrste prevoza, i to najmanje:
1. dva autobusa za vršenje javnog linijskog prevoza lica,
2. jedan autobus za vršenje javnog vanlinijskog prevoza lica,
3. jedno teretno motorno vozilo za vršenje prevoza stvari,
2) uslove koji se odnose na dobar ugled,
3) uslove u vezi sa finansijskim položajem i
4) uslove u vezi sa stručnom osposobljenošću.
(2) Ispunjavanjem uslova iz stava 1. ovog člana prevoznik stiče pravo na licence prevoznika.
(3) Licenca prevoznika je odobrenje koje se izdaje za vršenje određene vrste prevoza.
(4) Licence iz stava 2. ovog člana izdaje Ministarstvo, na period od deset godina.
(5) Na zahtjev prevoznika Ministarstvo izdaje i odgovarajući broj izvoda iz licence čiji broj odgovara broju vozila sa kojima prevoznik raspolaže, na period važenja licence prevoznika iz stava 3. ovog člana.
(6) Izvod iz licence je odobrenje za vozilo kojim se vrši prevoz lica ili stvari.
(7) Odgovarajuće licence za prevoz lica i stvari u međunarodnom drumskom saobraćaju izdate od Ministarstva komunikacija i transporta BiH zamjenjuju licence iz stava 2. ovog člana.
(8) Ministar donosi pravilnik kojim se razrađuju uslovi i postupak izdavanja licence prevoznika, izvoda iz licence i način označavanja vozila.

Član 10.

(1) Prevoznik može početi sa prevozom ako u skladu sa ovim zakonom posjeduje licencu prevoznika, odnosno izvod iz licence i legitimaciju za vozača motornog vozila.
(2) Od obaveze posjedovanja licence prevoznika, odnosno izvoda iz licence iz stava 1. ovog člana izuzeta su:
1) pravna lica i preduzetnici koji vrše prevoz stvari isključivo sa teretnim motornim vozilima ili skupom vozila, pri čemu najveća dopuštena masa vozila ne prelazi 3.500 kg,
2) nosioci poljoprivrednog gazdinstva koji vrše prevoz stvari za vlastite potrebe isključivo sa teretnim motornim vozilima ili skupom vozila, pri čemu nosivost vozila ili skupa vozila ne prelazi 5.000 kg,
3) pravna lica i preduzetnici koji vrše prevoz lica za vlastite potrebe,
4) pravna lica i preduzetnici koji vrše prevoz isključivo motornim vozilima čija najveća dopuštena brzina ne prelazi 40 km/h i
5) pravna lica i preduzetnici koji vrše prevoz isključivo sa vozilima specijalne namjene (sanitetska vozila, vatrogasna vozila, vozila za odvoz smeća, pogrebna vozila, vozila za prevoz pčela, luna-park i sl.).
(3) Od obaveze posjedovanja legitimacije za vozača motornog vozila iz stava 1. ovog člana izuzeti su vozači koji upravljaju vozilima iz člana 8. stav 4. ovog zakona.



Član 11.

(1) Licenca prevoznika i izvod iz licence prestaju da važe:
1) istekom roka važenja,
2) danom brisanja prevoznika iz registra poslovnih subjekata, odnosno prestanka važenja rješenja za rad koje je izdao nadležni organ jedinice lokalne samouprave i
3) danom prestanka ispunjavanja uslova za dobijanje licence prevoznika.
(2) Legitimacija za vozača motornog vozila prestaje da važi:
1) istekom roka važenja i
2) danom prestanka ispunjavanja uslova za dobijanje legitimacije.
(3) Produženje važenja licence prevoznika, izvoda iz licence i legitimacije za vozača motornog vozila vrši se po postupku i načinu kao i prilikom izdavanja.

Član 12.

(1) U vozilu kojim se vrši prevoz obavezno je da se nalazi original potvrda o registraciji vozila, potvrda o izvršenom redovnom tehničkom pregledu, izvod iz licence, legitimacija za vozača motornog vozila i putni nalog za vozilo propisno izdat, ovjeren i popunjen.
(2) Putni nalog je dokument kojim se odobrava upotreba vozila.
(3) Obavezi izdavanja putnog naloga iz stava 1. ovog člana ne podliježu taksi vozila, vozila auto-škola, rentakar vozila, vozila u vlasništvu preduzetnika ili nosioca poljoprivrednog gazdinstva u vršenju prevoza za vlastite potrebe i putnička motorna vozila sa najviše 1 + 8 registrovanih sjedišta u vlasništvu fizičkih lica, preduzetnika i pravnih lica, osim javnih preduzeća i budžetskih korisnika.
(4) Ministar donosi pravilnik kojim se propisuje obrazac, sadržaj i način popunjavanja putnog naloga.

Član 13.

(1) Vozila kojima se vrši prevoz podliježu redovnim i vanrednim tehničkim pregledima u skladu sa odredbama propisa o bezbjednosti saobraćaja.
(2) Izuzetno, na autobusima kojima se vrši povremeni organizovani vanlinijski prevoz djece predškolskog uzrasta, učenika i studenata (ekskurzije, izleti i slično) obavezan je vanredni tehnički pregled koji nije stariji od 72 časa u odnosu na vrijeme počinjanja prevoza.
(3) Tehničke preglede vozila vrše stanice tehničkog pregleda vozila u skladu sa odredbama ovog zakona i propisima o bezbjednosti saobraćaja na putevima.

GLAVA III
JAVNI PREVOZ

Član 14.

(1) Prema vrsti prevoza, javni prevoz se dijeli na javni prevoz lica i javni prevoz stvari.
(2) Prema teritorijalnom značaju, javni prevoz se dijeli na republički prevoz i prevoz na teritoriji jedinice lokalne samouprave.
(3) Javni prevoz lica i stvari može se vršiti vlastitim motornim vozilom ili motornim vozilom pribavljenim posredstvom lizinga.

Član 15.

(1) Republički prevoz, u smislu ovog zakona, jeste javni prevoz lica i stvari između dviju ili više jedinica lokalne samouprave na teritoriji Republike Srpske.
(2) Prigradski prevoz, u smislu ovog zakona, jeste javni prevoz lica i stvari koji se vrši između dva ili više naselja na teritoriji jedinice lokalne samouprave, a koja su označena tablama naseljenog mjesta.
(3) Gradski prevoz, u smislu ovog zakona, jeste javni prevoz lica i stvari koji se obavlja u okviru jednog naselja na teritoriji jedinice lokalne samouprave.

Član 16.

(1) U okviru registrovane djelatnosti prevoza, prevoznik je obavezan da preveze sva lica, odnosno sve stvari koje ovim zakonom ili posebnim propisom nisu izuzete od prevoza.
(2) U motornom vozilu kojim se vrši javni prevoz lica i stvari u drumskom saobraćaju ne mogu se prevoziti bolesna lica koja mogu da ugroze zdravlje drugih lica, ili lica koja su pod dejstvom alkohola, drugih opojnih sredstava, životinje, leševi, eksplozivne materije, predmeti koji mogu povrijediti, oštetiti, uprljati ili pričiniti štetu na vozilu, licima i stvarima koja se prevoze.
(3) U motornom vozilu kojim se vrši javni prevoz lica mogu se prevoziti slijepa i slabovida lica u pratnji psa vodiča koji je izvježban za vođenje slijepih i slabovidih lica, redovno vakcinisan, drži se na povocu i nosi korpu za njušku.
(4) Ministar donosi pravilnik kojim se propisuje način vršenja poslova i zadataka članova posade motornih vozila.

1. Javni prevoz lica i stvari

Član 17.

(1) Javni prevoz lica vrši se kao linijski i vanlinijski.
(2) Zabranjeno je vršenje javnog prevoza lica:
1) ako prevoz vrši putničkim vozilom ili autobusom lice koje nema svojstvo prevoznika, a koji se vrši dva ili više puta tokom dana, sedmica ili mjeseci, pri čemu se vrši prevoz različite grupe lica, na istom ili sličnom prevoznom putu, ili lica koja se prevoze ukrcavaju ili iskrcavaju na autobuskim stanicama, odnosno stajalištima ili na istim ili sličnim mjestima ukrcavanja ili iskrcavanja, i lica koja se prevoze nisu u srodstvu sa licem koje upravlja vozilom,
2) ako je ugovorena ili naplaćena usluga prevoza,
3) ako se prevoz obavlja na relacijama na kojima postoji linijski prevoz,
4) ako se vrši prevoz „od vrata do vrata” i
5) ako se obavlja na osnovu javnog oglašavanja.
(3) U cilju utvrđivanja zabranjenog prevoza iz stava 2. ovog člana, inspekcijski organ može utvrđivati da li je lice koje upravlja vozilom (vlasnik ili korisnik vozila) u mogućnosti da iz sopstvenih prihoda, odnosno prihoda ostvarenih po osnovu rada, socijalnih ili penzijskih primanja finansira iznos troškova za gorivo koje je utrošeno za razliku broja pređenih kilometara u trenutku vršenja inspekcijske kontrole i broja pređenih kilometara evidentiranih u zapisniku o posljednjem tehničkom pregledu.

Član 18.

(1) Linijski prevoz lica je prevoz lica koji se obavlja na autobuskoj liniji po utvrđenom i registrovanom redu vožnje i utvrđenoj i objavljenoj cijeni.
(2) Autobuska linija je relacija na kojoj se vrši javni prevoz lica u skladu sa prethodno utvrđenim i registrovanim redom vožnje i cjenovnikom usluga prevoza lica.
(3) Linijski prevoz lica vrši se na osnovu registrovanog reda vožnje i cjenovnika usluga prevoza.
(4) Red vožnje je dokument kojim se utvrđuju elementi za obavljanje linijskog prevoza u drumskom saobraćaju i koji sadrži: relaciju na kojoj se vrši prevoz, vrstu i broj autobuske linije, naziv prevoznika, redoslijed autobuskih stanica i autobuskih stajališta i njihovu udaljenost od početne stanice, vrijeme polaska i dolaska za svaku stanicu i stajalište, period održavanja linije, učestalost održavanja, rok važenja reda vožnje i podatke o kooperantskom odnosu.
(5) Cjenovnik je dokument koji sačinjava prevoznik, a kojim se utvrđuju cijene usluga za pojedine vrste prevoza.
(6) Ako se red vožnje održava u kooperaciji, sastavni dio reda vožnje je i ugovor o kooperaciji.
(7) Kooperacija je prevoz na autobuskoj liniji koji prema registrovanom redu vožnje, sa utvrđenim režimom održavaju dva ili više prevoznika u skladu sa ugovorom o kooperaciji.
(8) Ugovor o kooperaciji iz stava 7. ovog člana obavezno sadrži tačno definisan raspored režima održavanja reda vožnje između kooperanata.
(9) Obavezno je da se u autobusu kojim se vrši linijski prevoz lica nalazi original ili ovjerena kopija registrovanog reda vožnje i cjenovnik usluga prevoza.

Član 19.

(1) Registracija reda vožnje autobuskih linija vrši se na osnovu sprovedenog postupka javnog usklađivanja redova vožnje.
(2) Usklađivanje redova vožnje je postupak radi uspostavljanja registra redova vožnje autobuskih linija na osnovu propisanih pravila i procedura.
(3) Pored postupka javnog usklađivanja iz stava 1. ovog člana, red vožnje autobuskih linija može da se registruje i na osnovu javnog poziva ili sprovedenog postupka dodjele koncesije u skladu sa zakonom kojim se uređuje oblast koncesija.
(4) Ministar donosi pravilnik kojim se propisuje način, kriterijumi i postupak usklađivanja i registracije redova vožnje, obrazac i sadržaj registra redova vožnje za republički linijski prevoz lica.
(5) Načelnik, odnosno gradonačelnik jedinice lokalne samouprave donosi akt kojim se propisuje način, kriterijumi i postupak usklađivanja i registracije redova vožnje, obrazac i sadržaj registra redova vožnje za prevoz lica na teritoriji jedinice lokalne samouprave.





Član 20.

(1) Prevoznik može vršiti linijski prevoz lica i sa više autobusa na cijeloj dužini autobuske linije po registrovanom redu vožnje, sa oznakom bis vožnje.
(2) Bis vožnja je angažovanje dva ili više autobusa na istom polasku iz registrovanog reda vožnje.
(3) Prevoznik ne može linijski prevoz lica vršiti zakupljenim autobusom ili povjeriti, odnosno ustupiti vršenje linijskog prevoza drugom prevozniku.

Član 21.

(1) Prevoznik je dužan da počne i vrši linijski prevoz lica uredno i redovno po registrovanom redu vožnje.
(2) Izuzetno od stava 1. ovog člana, u toku važenja reda vožnje na određenoj autobuskoj liniji može se privremeno obustaviti prevoz u slučaju spriječenosti zbog nepredviđenih okolnosti koje su nezavisne od volje prevoznika, a koje nije mogao spriječiti ili otkloniti.
(3) U slučaju obustave prevoza iz stava 2. ovog člana prevoznik je dužan da odmah i bez odgađanja o tome obavijesti korisnike prevoza putem sredstava javnog informisanja i autobuskih stanica, nadležni organ za registraciju redova vožnje, kao i nadležne inspekcijske organe, uz podnošenje dokaza o razlozima obustave.

Član 22.

(1) Autobus kojim se vrši linijski prevoz lica označava se relacijskom tablom u donjem desnom uglu prednjeg vjetrobranskog stakla sa naznakom autobuske linije, krajnjih i najmanje jedne od usputnih autobuskih stanica, odnosno autobuskih stajališta ili sa ugrađenim mehanizmima za označavanje autobuske linije.
(2) Posada autobusa dužna je da posjeduje jednoobraznu odjeću i istaknutu identifikacionu oznaku.

Član 23.

(1) Lice koje se prevozi u autobusu javnog linijskog prevoza dužno je da posjeduje voznu kartu koju je obavezno da pokaže na zahtjev ovlašćenog lica.
(2) Vozna karta i karta za prtljag su dokumenta koja izdaje prevoznik i koja sadrže podatke o prevozniku i autobuskoj liniji, vremenu odlaska i dolaska, cijeni, a čija prodaja se vrši u skladu sa ovim zakonom, i koja predstavlja dokaz o zaključenom ugovoru između davaoca i korisnika usluga.
(3) Vozna karta se izdaje u prostorijama autobuske stanice, odnosno terminala, u poslovnicama prevoznika koje nisu locirane u objektima autobuskih stanica i terminala, i u turističkim agencijama kojima je prevoznik povjerio prodaju karata u skladu sa cjenovnikom i redom vožnje, kao i posredstvom interneta u skladu sa propisima o elektronskom poslovanju.
(4) Izuzetno od stava 3. ovog člana, nadležni organ jedinice lokalne samouprave može odrediti i druga prodajna mjesta voznih karata za prevoz na području te jedinice lokalne samouprave.
(5) Posada autobusa dužna je da izda voznu kartu u autobusu javnog linijskog prevoza, samo ukoliko je putnik nije pribavio na način propisan st. 3. i 4. ovog člana.
(6) Postupak izdavanja vozne karte iz stava 5. ovog člana i način sankcionisanja za nepostupanje u skladu sa stavom 5. ovog člana mogu propisati prevoznici posebnim aktom.

Član 24.

(1) Lica koja prevoze prtljag dužna su da ga odlože u prostor namijenjen za smještaj prtljaga, ako takav prostor postoji, a ako ne, dužni su da ga smjeste tako da ne umanjuje komfor ostalim korisnicima usluga prevoza.
(2) Za prtljag koji se smješta u prostor odvojen od prostora za boravak lica koja se prevoze, posada vozila obavezna je da izda posebnu kartu, odnosno da odrezak karte pričvrsti na prtljag.

2. Usklađivanje i registracija redova vožnje

Član 25.

(1) Usklađivanje i registraciju reda vožnje u republičkom linijskom prevozu lica vrše nadležne privredne komore.
(2) Usklađivanje i registraciju reda vožnje u linijskom prevozu lica na teritoriji jedinice lokalne samouprave vrši nadležni organ te jedinice.
(3) Nadležna privredna komora i nadležni organ jedinice lokalne samouprave donosi rješenje o registraciji reda vožnje.
(4) Žalba na rješenje o registraciji reda vožnje iz stava 1. ovog člana podnosi se Ministarstvu, a za linijski prevoz lica iz stava 2. ovog člana načelniku, odnosno gradonačelniku jedinice lokalne samouprave, u skladu sa Zakonom o opštem upravnom postupku.
(5) Organ nadležan za registraciju redova vožnje dužan je da vodi registar redova vožnje, na način propisan u članu 19. st. 4. i 5. ovog zakona.
(6) Registar redova vožnje je pregled svih registrovanih redova vožnje, koji je javno dostupan na internet stranici nadležne privredne komore i Ministarstva, odnosno jedinice lokalne samouprave.

Član 26.

(1) Prevoznik predlaže red vožnje u republičkom linijskom prevozu lica pod uslovima da je usklađen sa daljinarom i minimalnim vremenom vožnje (u daljem tekstu: daljinar), kao i da je redovno dostavljao Izvještaj o obavljenom linijskom prevozu iz člana 33. stav 4. ovog zakona.
(2) Daljinar je dokument koji sadrži podatke o minimalnom vremenu vožnje izražen u minutama i satima, i udaljenost izraženu u kilometrima između pojedinih autobuskih stanica i autobuskih stajališa na autobuskim linijama.
(3) Prevoznik predlaže red vožnje na području jedinice lokalne samouprave koji je usklađen sa daljinarom.
(4) Daljinar iz st. 1. i 3. ovog člana utvrđuje organ nadležan za usklađivanje i registraciju redova vožnje.




Član 27.

(1) Usklađivanje i registracija redova vožnje obavezno se vrši jednom godišnje.
(2) Postupak usklađivanja i registracije redova vožnje pokreće se posredstvom javnog oglasa objavljenog u sredstvima javnog informisanja i na internet stranici organa nadležnog za registraciju redova vožnje, najkasnije do 1. februara za tekuću godinu.
(3) Postupak usklađivanja i registracije reda vožnje smatra se okončanim donošenjem konačnog rješenja o registraciji reda vožnje, najkasnije do 31. maja za tekuću godinu.
(4) Red vožnje u linijskom prevozu lica registruje se na period od pet godina.
(5) Izuzetno od stava 1. ovog člana Ministarstvo može donijeti odluku o sprovođenju, ili djelimičnom sprovođenju ili nesprovođenju postupka usklađivanja i registracije redova vožnje u republičkom linijskom prevozu lica za taj registracioni period na osnovu izvještaja o obavljenom linijskom prevozu i drugih podataka.
(6) Odluka iz stava 5. ovog člana donosi se najkasnije do 31. decembra tekuće godine za naredni registracioni period na osnovu kriterijuma koje utvrđuje Ministarstvo u saradnji sa nadležnom privrednom komorom.

Član 28.

(1) Rješenje o registraciji reda vožnje i ovjeren red vožnje dostavlja se prevozniku.
(2) Prevoznik je dužan da autobuskim stanicama, odnosno terminalima i drugim prodajnim mjestima dostavi original ili ovjerene kopije reda vožnje i cjenovnika usluga prevoza, najkasnije deset dana prije počinjanja prevoza.

Član 29.

(1) Nadležni organ za registraciju redova vožnje dužan je da u roku od 30 dana od okončanja postupka usklađivanja i registracije redova vožnje objavi registrovane redove vožnje na sopstvenoj internet stranici i dostavi ih Ministarstvu radi objave, te o tome obavijesti nadležne inspekcijske organe.
(2) Naknadu za usklađivanje i registraciju redova vožnje u republičkom linijskom prevozu lica utvrđuje Vlada Republike Srpske na prijedlog nadležne privredne komore.
(3) Naknadu za usklađivanje i registraciju redova vožnje u linijskom prevozu lica na teritoriji jedinice lokalne samouprave utvrđuje nadležni organ te jedinice.

Član 30.

(1) Ako usklađivanjem redova vožnje nisu obezbijeđene potrebe korisnika prevoza na određenoj republičkoj autobuskoj liniji, ministar na zahtjev zainteresovanog prevoznika i nakon završenog usklađivanja redova vožnje može rješenjem, u skladu sa ovim zakonom i aktima donesenim na osnovu njega, utvrditi red vožnje po kom se obavlja prevoz.
(2) Zahtjev iz stava 1. ovog člana prevoznik podnosi uz prethodno pribavljeno mišljenje nadležne privredene komore.
(3) Rješenje iz stava 1. ovog člana važi do okončanja postupka narednog usklađivanja redova vožnje iz člana 27. stav 3. ovog zakona.
(4) Ako usklađivanjem redova vožnje nisu obezbijeđene potrebe korisnika prevoza na teritoriji jedinice lokalne samouprave, a nakon završenog postupka usklađivanja redova vožnje, na zahtjev zainteresovanog prevoznika, gradonačelnik, odnosno načelnik jedinice lokalne samouprave može rješenjem utvrditi red vožnje po kom se obavlja prevoz.
(5) Rješenje iz stava 4. ovog člana važi do završetka postupka narednog usklađivanja i registracije redova vožnje na području jedinice lokalne samouprave.

Član 31.

(1) Red vožnje, odnosno pojedini polasci iz registrovanog reda vožnje briše nadležni organ za registraciju redova vožnje iz registra redova vožnje, ako prevoznik:
1) ne počne da vrši linijski prevoz lica po registrovanom redu vožnje u roku od pet dana od dana njegovog stupanja na snagu,
2) obustavi prevoz lica u linijskom prevozu po registrovanom redu vožnje u trajanju od pet dana uzastopno, odnosno duže od deset dana u više različitih intervala,
3) ne izvrši naložene upravne mjere inspekcijskih organa i nastavi da vrši linijski prevoz lica suprotno registrovanom redu vožnje,
4) podnese zahtjev za brisanje reda vožnje koji je registrovao iz registra i
5) prestane da ispunjava uslove iz člana 6. ili uslove iz člana 9. stav 1. tačka 1) podtačka 1. i st. 2, 3. i 4. ovog zakona.
(2) Nadležni organ za registraciju redova vožnje donosi rješenje kojim se iz registra redova vožnje briše red vožnje, odnosno pojedini polazak iz registrovanog reda vožnje, kao i kooperant sa reda vožnje.
(3) Žalba na rješenje iz stava 2. ovog člana izjavljuje se Ministarstvu u skladu sa Zakonom o opštem upravnom postupku.

Član 32.

Postupak brisanja reda vožnje, odnosno pojedinih polazaka iz reda vožnje, kao i brisanje kooperanta sa reda vožnje ako ne održava red vožnje ili pojedine polaske iz reda vožnje pokreće saobraćajni inspektor ili drugi nadležni kontrolni organ, podnošenjem zahtjeva nadležnom organu iz člana 31. stav 1. ovog zakona.

Član 33.

(1) Ministarstvo je obavezno da uspostavi informacioni sistem kojim se obezbjeđuju kvalitetni uslovi za praćenje, nadzor, kontrola i upravljanje javnim prevozom lica u republičkom prevozu.
(2) Informacioni sistem je upravljački alat pomoću kojeg će se lakše pratiti i nadzirati funkcionisanje sistema javnog prevoza lica u republičkom prevozu i kontrolisati poštovanje propisanih uslova korišćenja resursa.
(3) Prevoznik je dužan da za svaki polazak iz registrovanog reda vožnje u republičkom linijskom prevozu lica dostavi Ministarstvu tromjesečni izvještaj o obavljenom linijskom prevozu, na propisanom obrascu.
(4) Izvještaj o obavljenom linijskom prevozu je izvještaj koji prevoznik dostavlja Ministarstvu na tromjesečnom nivou, urađen za svaki polazak iz registrovanog reda vožnje pojedinačno, a koji sadrži: ukupan broj obavljenih polazaka, ukupan broj pređenih kilometara i ukupan broj prevezenih putnika.
(5) Ministar donosi pravilnik kojim se propisuje sadržaj obrasca izvještaja iz stava 3. ovog člana, kao i bliži uslovi za njegovo korišćenje i dostavljanje.

Član 34.

(1) Odredbe čl. 26. do 33. neće se primjenjivati na autobuskim linijama za koje je dodijeljena koncesija u skladu sa odredbama ovog zakona, propisa iz oblasti koncesija u Republici Srpskoj ili ugovora o dodjeli koncesije ili na osnovu javnog poziva sprovedenog u skladu sa zakonom.
(2) Koncendent je Ministarstvo u republičkom linijskom prevozu lica i jedinica lokalne samouprave u linijskom prevozu lica na teritoriji te jedinice.
(3) Koncesionar je prevoznik kome je u sprovedenom postupku ugovorom dodijeljena koncesija za vršenje linijskog prevoza lica.

3. Autobuske stanice i terminali

Član 35.

(1) Ulazak lica u autobus i njihov izlazak u linijskom prevozu lica vrši se na autobuskim stanicama, odnosno terminalima, odnosno autobuskim stajalištima upisanim u registrovane redove vožnje autobuskih linija.
(2) Autobuska stanica je izgrađen, propisno uređen i obilježen objekat namijenjen za prijem i otpremu autobusa i putnika.
(3) Terminal gradskog, odnosno prigradskog prevoza (u daljem tekstu: terminal) je izgrađen, propisno uređen i obilježen objekat namijenjen za prijem i otpremu autobusa i lica u gradskom i prigradskom prevozu lica, a po potrebi i republičkom prevozu lica.
(4) Autobusko stajalište je dio površine puta namijenjen za zaustavljanje autobusa radi ulaska i izlaska putnika i koje je obilježeno saobraćajnim znakom.

Član 36.

(1) Prevoznici su obavezni da koriste usluge autobuske stanice i terminala u skladu sa registrovanim redovima vožnje.
(2) Terminali mogu pružati usluge na autobuskim linijama između dviju i više jedinica lokalne samouprave, samo ukoliko registrovani red vožnje sadrži naziv terminala za čije korišćenje je saglasnost dao i nadležni organ jedinice lokalne samouprave.

Član 37.

(1) Autobuske stanice i terminali obavezno se opremaju i održavaju tako da odgovaraju namjeni.
(2) Rješenje o ispunjenosti uslova autobuskih stanica donosi ministar, a terminala nadležni organ jedinice lokalne samouprave.
(3) Ministar donosi pravilnik kojim se propisuju uslovi za rad i kategorizaciju autobuskih stanica i terminala gradskog, odnosno prigradskog prevoza lica.

Član 38.

(1) Vlada Republike Srpske donosi uredbu kojom se utvrđuje cjenovnik usluga autobuskih stanica na prijedlog Privredne komore Republike Srpske.
(2) Nadležni organ jedinice lokalne samouprave posebnim aktom utvrđuje cjenovnik usluga terminala.

Član 39.

Autobuske stanice i terminali obavezni su da pod jednakim uslovima pružaju usluge svim korisnicima usluga prevoza i prevoznicima koji vrše prevoz po registrovanim redovima vožnje.

Član 40.

(1) Prevoznik je dužan da obezbijedi prodaju voznih karata, registrovani red vožnje i cjenovnik usluga u objektu autobuske stanice, odnosno terminala.
(2) Autobuska stanica i terminali obavezni su da vrše prodaju voznih karata u korist prevoznika u skladu sa redom vožnje i cjenovnikom iz stava 1. ovog člana, te u cijelosti prevozniku isplate naplaćena sredstva, najmanje jednom mjesečno.

Član 41.

Autobuska stanica i terminali ugovorom regulišu međusobna prava i obaveze sa prevoznicima.

Član 42.

(1) Autobuska stanica i terminali obavezno se označavaju nazivom: „Autobuska stanica“ ili „Terminal“ sa ispisom mjesta u kojem se nalazi.
(2) Autobuske stanice i terminali obavezni su da počnu pružati usluge najmanje pola sata prije prvog polaska, odnosno dolaska autobusa.
(3) Službena lica u autobuskoj stanici ili terminalu dužna su da koriste jednoobraznu odjeću i posjeduju istaknute identifikacione oznake.
(4) Autobuska stanica je dužna da sistematizuje sve registrovane redove vožnje po relacijama i vremenima odlaska i dolaska i da ih istakne na mjestu predviđenom za isticanje redova vožnje.

Član 43.

(1) Vozač autobusa dužan je da po dolasku u autobusku stanicu ili terminal prijavi postavljanje autobusa na peron i ovjeri putni nalog sa podacima o vremenu dolaska u stanicu i vremenu polaska iz stanice.
(2) Otpravnik autobusa dužan je da otpremi svaki autobus sa polaznog perona u skladu sa vremenom iz reda vožnje.

Član 44.

(1) Obavezno je da se na autobuskoj stanici i terminalu vodi saobraćajni dnevnik u pisanoj ili elektronskoj formi.
(2) Ministar donosi pravilnik kojim se propisuje sadržaj i obrazac saobraćajnog dnevnika.

Član 45.
(1) Nadležni organ jedinice lokalne samouprave, svojom odlukom određuje autobuska stajališta koja mogu da se koriste za određenu vrstu linijskog prevoza, koja se objavljuje u službenom glasilu jedinice lokalne samouprave.
(2) U slučaju uklanjanja autobuskog stajališta u naselju, na relaciji koja je dio autobuske linije u registrovanom redu vožnje, zbog promjene režima saobraćaja, odnosno promjene planskog dokumenta, organ jedinice lokalne samouprave dužan je da obezbijedi autobusko stajalište za republički linijski prevoz lica na toj relaciji.

Član 46.
(1) Odluku o autobuskim stajalištima nadležni organ jedinice lokalne samouprave dužan je da dostavi Privrednoj komori Republike Srpske u roku od osam dana od dana objavljivanja u službenom glasilu jedinice lokalne samouprave.
(2) Na osnovu odluke iz stava 1. ovog člana nadležna privredna komora vrši dopunu daljinara.
(3) Privredna komora Republike Srpske vodi centralni registar autobuskih stajališta, koji je obavezna da objavi na sopstvenoj internet stranici.

4. Vanlinijski prevoz lica

Član 47.

(1) Vanlinijski prevoz lica je prevoz unaprijed poznate grupe lica, za koji se relacija, cijena prevoza, visina naknade za sporedne usluge izvršene za potrebe lica i prtljaga koji se prevoze i drugi uslovi utvrđuju ugovorom između prevoznika i naručioca prevoza.
(2) Ugovor iz stava 1. ovog člana obavezno se nalazi u vozilu kojim se vrši prevoz.

Član 48.

(1) U vozilu kojim se vrši vanlinijski prevoz lica obavezno se nalazi propisno popunjen, zaključen i ovjeren putni list sa spiskom putnika.
(2) Putni list je dokument u vanlinijskom prevozu lica koji pored oznake vrste vanlinijskog prevoza sadrži podatke o prevozniku i putnicima (ime i prezime, broj lične isprave).
(3) Ministar donosi pravilnik kojim se propisuje obrazac, sadržaj i način popunjavanja putnog lista sa spiskom putnika.




Član 49.

(1) Vanlinijski prevoz lica može se obavljati kao povremeni, naizmjenični i ugovoreni.
(2) Povremeni vanlinijski prevoz lica je:
1) kružna vožnja zatvorenih vrata (izletničko, turističko i slično putovanje) koje počinje i završava u istom polaznom mjestu, pri čemu se ista grupa prevozi istim vozilom na cijeloj relaciji saobraćanja, bez usputnih primanja i ispuštanja putnika,
2) prevoz grupe lica do odredišta u odlasku i povratak praznog vozila i
3) putovanje praznog vozila u odredište i prevoz, odnosno povratak ranije prevezene grupe lica u povratku.
(3) Naizmjenični vanlinijski prevoz lica je:
1) prevoz prethodno organizovanih i poznatih grupa lica u više putovanja, sa istog mjesta polaska do istog odredišta,
2) prevoz prethodno prevezenih grupa lica iz odredišta u mjesta polaska, koji se vrši jednom od vožnji u povratku i
3) prevoz kod kojeg se prva vožnja u povratku i posljednja u polasku vrši praznim vozilom.
(4) Ugovoreni vanlinijski prevoz lica je prevoz poznate grupe lica koji se obavlja kao prevoz radnika, učenika ili studenata između mjesta prebivališta i mjesta rada, odnosno obrazovnih ustanova, na utvrđenoj relaciji, bez prijema i prevoza drugih lica, pri čemu je prevoznik za lica koja se prevoze dužan da obezbijedi identifikacionu iskaznicu prije počinjanja prevoza.
(5) Na vozilu kojim se vrši vanlinijski prevoz lica iz stava 1. ovog člana u donjem desnom uglu prednjeg vjetrobranskog stakla, prevoznik je dužan da istakne tablu sa natpisom: „Vanlinijski prevoz“.
(6) Ministar donosi pravilnik kojim se propisuje obrazac, sadržaj i način popunjavanja identifikacione iskaznice.

5. Taksi prevoz

Član 50.

(1) Taksi prevoz je javni vanlinijski prevoz lica za koji se cijena prevoza utvrđuje taksimetrom po ovjerenom cjenovniku usluga ili na osnovu pogodbe.
(2) Taksi prevoz mogu vršiti pravna lica i preduzetnici, kojima je to osnovno zanimanje, shodno propisima iz oblasti registracije preduzetnika i koji posjeduju licencu prevoznika i legitimaciju za vozača motornog vozila.
(3) Licenca prevoznika iz stava 2. ovog člana izdaje se taksi prevozniku koji ispunjava opšte uslove iz člana 6. ovog zakona i posjeduje najmanje jedno putničko motorno vozilo sa najviše 1 + 4 registrovanih sjedišta za vršenje taksi prevoza, koje može biti starosti do 15 godina, oblika karoserije limuzina ili karavan, ili jedno putničko motorno vozilo namjenski proizvedeno za prevoz lica sa posebnim potrebama (lica sa invaliditetom).
(4) Licencu prevoznika i legitimaciju za vozača motornog vozila iz stava 2. ovog člana izdaje nadležni organ jedinice lokalne samouprave.
(5) Obavezno je da se u vozilu kojim se vrši taksi prevoz nalazi licenca prevoznika i legitimacija za vozača motornog vozila.
(6) Taksi prevoz vrši se na osnovu ovog zakona i propisa koji u skladu sa ovim zakonom donosi nadležni organ jedinice lokalne samouprave.

Član 51.

Posebnim propisom iz člana 3. stav 1. tačka 2) ovog zakona nadležni organ jedinice lokalne samouprave urediće:
1) organizaciju taksi prevoza na području jedinice lokalne samouprave,
2) mjerila i kriterijume na osnovu kojih se određuje broj taksi prevoznika,
3) broj i razmještaj taksi stajališta, način korišćenja i upravljanja taksi stajalištima, broj taksi mjesta na stajalištima,
4) broj registrovanih taksi vozila u odnosu na raspoloživi broj taksi mjesta na stajalištima,
5) način i postupak izdavanja licence prevoznika i legitimacije za vozača motornog vozila iz člana 50. ovog zakona,
6) način utvrđivanja i naplate cijene prevoza u slučaju prevoza više lica u jednom vozilu,
7) postupak izdavanja, veličinu i izgled dopunskih oznaka,
8) prava i dužnosti taksi prevoznika, vozača i lica koja se prevoze,
9) dopunske uslove za vozača i vozilo i
10) vođenje evidencije o izdatim licencama prevoznika i legitimacijama za vozača motornog vozila.

Član 52.

(1) Cijena usluga taksi prevoza utvrđuje se u skladu sa cjenovnikom, vidno postavljenim taksimetrom koji je ispravan, plombiran i baždaren prema propisanim metrološkim uslovima za taksimetre.
(2) Obavezno je da se u vozilu kojim se vrši taksi prevoz nalazi vidno istaknut cjenovnik usluga prevoza, ovjeren od nadležnog organa jedinice lokalne samouprave.
(3) Taksi prevoznik je dužan da prilikom otpočinjanja prevoza uključi taksimetar.
(4) Taksi prevoznik je dužan da, na zahtjev lica koje se prevozi, izda račun za izvršeni prevoz koji sadrži datum, relaciju ili kilometražu, cijenu prevoza i koji je potpisan i ovjeren pečatom taksi prevoznika.

Član 53.

(1) Na relacijama prevoza dužine preko 50 kilometara, taksi prevoznik i lice koje se prevozi mogu prije otpočinjanja prevoza ugovoriti cijenu prevoza bez uključivanja taksimetra, u visini ne većoj od visine utvrđene primjenom cjenovnika, odnosno uključenjem taksimetra, uz obavezu izdavanja računa za izvršeni prevoz koji sadrži datum, relaciju ili kilometražu, cijenu prevoza, a koji je potpisan i ovjeren pečatom taksi prevoznika, prije otpočinjanja vožnje.
(2) Taksi prevoznik ne može primiti na prevoz druga lica bez saglasnosti lica koja su prethodno počela prevoz.





Član 54.

(1) Dodjela pojedinih taksi stajališta može se usloviti položenim ispitom o poznavanju kulturnih, privrednih, saobraćajnih, turističkih i drugih znamenitosti područja na kojem se vrši taksi prevoz.
(2) Program ispita i postupak provjere znanja propisuje nadležni organ jedinice lokalne samouprave propisom iz člana 3. ovog zakona.

Član 55.

(1) Taksi prevoznik može vršiti taksi prevoz samo na teritoriji i sa teritorije jedinice lokalne samouprave na kojem ima registrovano sjedište.
(2) Propisom iz člana 3. stav 1. tačka 2) ovog zakona nadležni organ jedinice lokalne samouprave može urediti pod kojim uslovima je dozvoljen taksi prevoz na teritoriji te jedinice lokalne samouprave, taksi prevoznicima koji imaju sjedište van teritorije te jedinice lokalne samouprave.
(3) Taksi prevoznik ne može počinjati prevoz u zonama autobuskih stajališta javnog prevoza, na udaljenosti 25 metara prije i poslije vidno obilježenog stajališta.
(4) Odredbe st. 1. i 2. ovog člana ne odnose se za taksi prevoznike koji imaju registrovano sjedište u jedinici lokalne samouprave koja u svom sastavu ima više opština, ako taksi prevoz vrše u okviru te jedinice lokalne samouprave.

Član 56.

(1) Pod javnim prevozom stvari podrazumijeva se prevoz kod koga su elementi i uslovi prevoza (relacija, cijena prevoza, vrsta tovara, težina i drugi uslovi) utvrđeni ugovorom između prevoznika i naručioca prevoza.
(2) Kao dokaz o ugovoru iz stava 1. ovog člana smatra se tovarni list koji se obavezno nalazi u vozilu kojim se vrši prevoz stvari.
(3) Tovarni list je propisani dokument u prevozu stvari koji sadrži podatke o pošiljaocu, primaocu, količini, vrsti i masi tereta, datum i mjesto utovara i istovara, cijenu prevoza i druge podatke bitne za prevoz, pretovar i manipulaciju teretom.


GLAVA IV
PREVOZ ZA VLASTITE POTREBE

Član 57.

(1) Prevoz lica i stvari za vlastite potrebe mogu vršiti pravna lica, preduzetnici i druge registrovane organizacije, kao i porodična poljoprivredna gazdinstva, vlastitim vozilom, pod uslovima propisanim ovim zakonom.
(2) Pravno lice i preduzetnik, koji obavlja prevoz za vlastite potrebe, u obavezi je da u rješenju o registraciji ima upisan razred djelatnosti prevoza lica ili stvari, u skladu sa klasifikacijom djelatnosti, a u zavisnosti kojom se vrstom prevoza bavi.
(3) Prevoz lica i stvari za vlastite potrebe može se vršiti i sa vozilom u lizing aranžmanu ili iznajmljenim vozilom, na osnovu ugovora u pisanoj formi koji se obavezno nalazi u vozilu.
(4) Izuzetno od stava 2. ovog člana, preduzetnici kojima je odobren prevoz za vlastite potrebe, na osnovu ranijih propisa o prevozu u drumskom saobraćaju, nisu dužni da u rješenjima o registraciji preduzetnika imaju upisane razrede djelatnosti prevoza lica ili stvari, u skladu sa klasifikacijom djelatnosti, a u zavisnosti kojom se vrstom prevoza bave.
(5) Odobrenja za prevoz za vlastite potrebe iz stava 4. ovog člana važe do prestanka rada preduzetnika ili upisa razreda djelatnosti prevoza lica ili stvari, u skladu sa klasifikacijom djelatnosti, u rješenje o registraciji preduzetnika, odnosno registar preduzetnika.

Član 58.

(1) Prevoznik iz člana 57. ovog zakona može vršiti prevoz stvari za vlastite potrebe u okviru obavljanja registrovanih djelatnosti, pri čemu je prevoznik istovremeno i korisnik usluga prevoza ili jedna ugovorna strana na posebnom ugovoru, računu, tovarnom listu ili otpremnici.
(2) Ugovor o prevozu, račun, tovarni list ili otpremnica iz stava 1. ovog člana obavezno se nalazi u vozilu kojim se vrši prevoz stvari.
(3) Prevoz stvari za vlastite potrebe odnosi se na prevoz koje obavlja pravno lice, preduzetnik ili druge registrovane organizacije u cilju:
1) premještanja prodate, kupljene, date ili uzete u zakup ili na servis, proizvedene, dorađene ili popravljene robe, u ili van sjedišta odnosno organizacione jedinice pravnog lica ili preduzetnika ili
2) prevoza opreme koja se koristi u svrhu obavljanja djelatnosti ili
3) prevoz robe i opreme iz jedne u drugu organizacionu jedinicu pravnog lica ili preduzetnika.
(4) Pored prevoza iz stava 3. ovog člana, prevoz stvari za vlastite potrebe obuhvata i prevoz poljoprivrednih proizvoda, koje obavlja porodično poljoprivredno gazdinstvo.

Član 59.

(1) Prevoz lica za vlastite potrebe podrazumijeva prevoz koji vrše:
1) hoteli, moteli i odmarališta u vršenju prevoza lica koja su korisnici ugostiteljskih i turističkih aranžmana prevoznika, bez usputnog primanja i prevoza drugih lica,
2) kompanije ili agencije u vazdušnom saobraćaju ako vrše prevoz lica od aerodroma do grada i obrnuto,
3) zdravstvene ustanove u prevozu bolesnika i zdravstvenih radnika,
4) kulturna, prosvjetna, sportska društva i druge ustanove u vršenju prevoza učenika, studenata, nastavnog osoblja, štićenika, odnosno članova društava,
5) pravna lica i preduzetnici u vršenju prevoza na odmor i rekreaciju svojih zaposlenih radnika i njihovih porodica, bez usputnog primanja i prevoza drugih lica i
6) pravna lica i preduzetnici koji prevoze svoje zaposlene radnike na posao i sa posla bez usputnog primanja i prevoza drugih lica.
(2) U donjem desnom uglu vjetrobranskog stakla prevoznik iz stava 1. ovog člana je obavezan da istakne tablu sa natpisom: „Prevoz za vlastite potrebe“.


Član 60.

(1) Nosilac porodičnog poljoprivrednog gazdinstva upisan u registar poljoprivrednih gazdinstava u skladu sa posebnim propisom može vršiti prevoz za vlastite potrebe ako mu je nadležni organ jedinice lokalne samouprave izdao rješenje kojim mu se odobrava prevoz za vlastite potrebe i ako posjeduje teretno motorno vozilo ili skup vozila, čija nosivost ne prelazi 5.000 kg.
(2) Motornim vozilom namijenjenim za prevoz za vlastite potrebe, osim lica koje je zaposleno kod vlasnika odnosno korisnika vozila može upravljati vlasnik, odnosno korisnik vozila, kao i član porodice nosioca poljoprivrednog gazdinstva.
(3) Članovima porodice nosioca porodičnog poljoprivrednog gazdinstva, u smislu ovog zakona, smatraju se supružnik, djeca i roditelji, usvojenici i usvojioci, pastorčad i lica koja je nosilac ovog gazdinstva dužan da izdržava, a koja žive u zajedničkom domaćinstvu.
(4) Vlasnik, odnosno korisnik vozila, je dužan da obezbijedi da se u vozilu kojim upravlja lice iz stava 2. ovog člana nalazi dokaz da je to lice u radnom odnosu kod vlasnika, odnosno korisnika motornog vozila, odnosno da je u zajedničkom domaćinstvu sa vlasnikom motornog vozila, kao i rješenje o registraciji ili izvod iz odgovarajućeg registra.
(5) Dokaz iz stava 3. ovog člana može biti kopija prijave za penziono i invalidsko osiguranje, odnosno kućna lista ovjerena kod nadležnog organa jedinice lokalne samouprave.
(6) Nadležni organ jedinice lokalne samouprave obavezan je da propiše oblik i sadržaj, te vodi registar izdatih rješenja iz stava 1. ovog člana.

Član 61.

Prevoznik je dužan da obezbijedi da se u vozilu kojim se vrši prevoz lica za vlastite potrebe nalazi dokumentacija kojom se dokazuje vrsta i karakter putovanja, spisak putnika ovjeren i zaključen prije počinjanja prevoza, iskaznice ili drugi lični dokument za lica koja se prevoze.


GLAVA V
NADZOR

Član 62.

(1) Upravni nadzor nad sprovođenjem ovog zakona vrši Ministarstvo.
(2) Inspekcijski nadzor nad sprovođenjem ovog zakona vrši Republička uprava za inspekcijske poslove posredstvom republičkog saobraćajnog inspektora i saobraćajnog inspektora jedinice lokalne samouprave.
(3) Izuzev stava 2. ovog člana inspekcijski nadzor može se vršiti posredstvom drugih republičkin inspektora u skladu sa propisima o inspekcijskom nadzoru.
(4) Nadzor nad sprovođenjem propisa iz člana 3. ovog zakona mogu vršiti i organi komunalne policije u skladu sa odredbama Zakona o komunalnoj policiji.

Član 63.

(1) Inspekcijskim nadzorom saobraćajni inspektor ostvaruje neposredan uvid u poslovanje i postupanje poslovnog subjekta, ustanova i drugih pravnih lica, preduzetnika i građana, i organa uprave, u pogledu pridržavanja zakona, drugih propisa i opštih akata, i u vezi s tim ovlašćen je da pregleda poslovne i druge prostorije, prevozna i druga sredstva rada, uređaje, objekte i opremu, saobraćajnu infrastrukturu, ugovore, poslovne knjige, opšte, posebne akte i drugu dokumentaciju, te da vrši i druge radnje u svrhu inspekcijskog pregleda.
(2) Saobraćajni inspektor ovlašćen je da zaustavi i kontroliše sva vozila osim vozila Oružanih snaga BiH i vozila Ministarstva unutrašnjih poslova.
(3) Vozila se zaustavljaju tablicom oblika saobraćajnog znaka „zabranjen saobraćaj svim vozilima“, sa ispisom „stop inspekcija“.
(4) U slučaju iz st. 2. i 3. ovog člana, vozač je dužan da zaustavi vozilo i postupiti po naredbi saobraćajnog inspektora.

Član 64.

(1) U vršenju poslova inspekcijskog nadzora iz člana 63. ovog zakona saobraćajni inspektor, pored ovlašćenja propisanih zakonom kojim se uređuje oblast inspekcija, ima pravo i dužnost da:
1) naloži:
1. prevozniku usklađivanje svog poslovanja sa propisanim uslovima za obavljanje djelatnosti,
2. autobuskoj stanici ili terminalu usklađivanje svog poslovanja sa propisanim uslovima za obavljanje djelatnosti,
3. vršenje redovnih i vanrednih tehničkih pregleda vozila,
4. uredno održavanje reda vožnje,
5. obavljanje poslova osoblja autobuskih stanica i terminala u skladu sa zakonom,
6. obavljanje poslova vozača i člana posade vozila na propisan način,
7. upućivanje vozila na vanredni tehnički pregled u skladu sa ovim zakonom, propisima donesenim na osnovu njega i propisima iz bezbjednosti saobraćaja,
8. upućivanje vozača i člana posade vozila na vanredni zdravstveni pregled u skladu sa ovim zakonom i propisima o bezbjednosti saobraćaja,
9. jedinici lokalne samouprave donošenje propisa iz čl. 3, 45. i 51. ovog zakona,
10. jedinici lokalne samouprave izdavanje rješenja o odobrenoj djelatnosti prevoza, licenci taksi prevoznika, legitimacija za vozače, kao i vođenje registra redova vožnje u skladu sa zakonom,
11. jedinici lokalne samouprave poništavanje ili ukidanje izdatog rješenja o odobrenoj djelatnosti prevoza, licenci prevoznika, legitimacija za vozače i
12. jedinici lokalne samouprave, odnosno privrednoj komori poništavanje ili ponavljanje postupka usklađivanja i registracije redova vožnje,
2) zabrani:
1. vršenje prevoza suprotno odredbama ovog zakona,
2. korišćenje vozila koje ne ispunjava propisane uslove za vršenje zatečene vrste prevoza,
3. obavljanje tehničkog pregleda vozila stanicama za tehnički pregled vozila, na period od 15 do 45 dana, ako se pregled obavlja suprotno ovom zakonu i propisima o bezbjednosti saobraćaja na putevima i ako se ne izvrši rješenje inspektora iz stava 1. tačka 1) podtačka 3. ovog člana, a u ponovljenom slučaju na period od 46 do 90 dana,
4. obavljanje tehničkog pregleda vozila stanicama tehničkog pregleda vozila, na period od šest mjeseci, nakon prethodno dva puta izrečene mjere zabrana obavljanja tehničkog pregleda vozila, u prethodne dvije godine,
5. naplaćivanje usluga autobuske stanice i terminala ako ne ispunjavaju propisane uslove,
6. upravljanje vozilom ako vozač ili član posade ne ispunjava uslove propisane ovim zakonom i propisima o bezbjednosti saobraćaja,
3) isključi vozilo iz saobraćaja:
1. na period do sedam dana ako vrši prevoz ili vozilo koristi suprotno ovom zakonu,
2. na period do otklanjanja nedostataka ako se prevoz vrši neregistrovanim ili tehnički neispravnim vozilom, odnosno vozilom kod kojeg nije izvršen tehnički pregled ili u kojem se ne nalazi važeći izvod iz licence, ili ako vozilom upravlja lice koje ne ispunjava uslove propisane ovim zakonom i
3. na period do okončanja upravnog ili sudskog postupka ako se prevoz vrši i vozilo koristi u okolnostima nelegalne djelatnosti prevoza, pri čemu se ugrožava javni interes, interes trećih lica ili bezbjednost putnika u saobraćaju.
(2) Vozilo se isključuje iz saobraćaja oduzimanjem saobraćajne dozvole ili potvrde o registraciji, kod taksi vozila i taksi oznake, a po potrebi i registarskih tablica.
(3) U okviru preduzetih mjera iz stava 1. tačka 3) podt. 1, 2. i 3. i stava 2. ovog člana, nadležni organ je dužan da izda potvrdu o isključenju vozila iz saobraćaja, donese rješenje, a može i da izda nalog za upućivanje vozila na vanredni tehnički pregled i vozača ili člana posade na vanredni zdravstveni pregled.
(4) Žalba na rješenje inspektora izjavljuje se Ministarstvu u skladu sa Zakonom o upravnom postupku.
(5) Žalba na rješenje inspektora ne odgađa izvršenje rješenja.
(6) Ministar donosi pravilnik o sadržaju i obliku akta za upućivanje vozila na vanredni tehnički pregled, akta za upućivanje vozača na vanredni zdravstveni pregled i potvrde o isključenju vozila iz saobraćaja.

GLAVA VI
KAZNENE ODREDBE

Član 65.

(1) Novčanom kaznom od 1.000 KM do 3.000 KM kazniće se za prekršaj prevoznik i drugo pravno lice koje:
1) vrši prevoz a ne ispunjava ili prestane da ispunjava opšte i posebne uslove za vršenje prevoza (član 6, član 7. stav 1, čl. 8, 9. i 10. i član 50. stav 3),
2) vrši prevoz vozilom koje nije tehnički pregledano (član 13),
3) vrši javni prevoz lica i stvari suprotno odredbama člana 14. stav 3. ovog zakona,
4) vrši prevoz koji je ovim zakonom zabranjen (član 17. st. 2. i 3),
5) vrši prevoz na autobuskoj liniji za koju ne posjeduje registrovani red vožnje i cjenovnik usluga (član 18. stav 3),
6) vrši linijski prevoz lica zakupljenim vozilom ili ustupi vršenje linijskog prevoza drugom prevozniku (član 20. stav 3),
7) ne počne ili neuredno vrši linijski prevoz lica, obustavi vršenje linijskog prevoza lica (član 21),
8) prevozi lica suprotno odredbama člana 35. ovog zakona,
9) ne koristi ili nepropisno koristi usluge autobuskih stanica i terminala (član 36),
10) nepropisno vrši vanlinijski prevoz lica (član 47. stav 2, član 48. i član 49. st. 1. do 4),
11) vrši prevoz za vlastite potrebe, suprotno odredbama člana 57. i člana 58. st. 1. i 3, člana 59. stav 1. i člana 60. ovog zakona i
12) ne zaustavi vozilo i ne postupi po naređenju inspektora (član 63. stav 4).
(2) Za prekršaje iz stava 1. ovog člana, novčanom kaznom od 150 KM do 450 KM, kazniće se i odgovorno lice u pravnom licu.
(3) Za prekršaje iz stava 1. ovog člana, osim za prekršaj iz stava 1. tačka 4) ovog člana novčanom kaznom od 500 KM do 1.500 KM kazniće se preduzetnik koji vrši prevoz.
(4) Za prekršaje iz stava 1. tačka 4) ovog člana novčanom kaznom od 700 KM do 2.100 KM kazniće se preduzetnik koji vrši prevoz.
(5) Za prekršaje iz stava 1. tačka 1) ovog člana, novčanom kaznom od 500 KM do 1.500 KM kazniće se fizičko lice koje vrši prevoz.
(6) Za prekršaje iz stava 1. tačka 4) ovog člana, novčanom kaznom od 600 KM do 1.800 KM kazniće se fizičko lice koje vrši prevoz.
(7) Za prekršaje iz stava 1. t. 1), 2), 3), 7), 8), 9), 10), 11) i 12) ovog člana, novčanom kaznom od 50 KM do 150 KM kazniće se i vozač, odnosno član posade vozila.
(8) Za prekršaj iz stava 1. tačka 1) ovog člana može se izreći zaštitna mjera oduzimanja vozila kojim je počinjen prekršaj u povratu.
(9) Za prekršaj iz stava 1. tačka 4) ovog člana obavezno će se izreći zaštitna mjera trajnog oduzimanja vozila kojim je počinjen prekršaj u povratu.

Član 66.

(1) Novčanom kaznom od 500 KM do 1.500 KM kazniće se za prekršaj prevoznik i drugo pravno lice koje:
1) vrši prevoz vozilom na kojem na propisan način nije ispisan naziv i sjedište prevoznika (član 7. stav 2),
2) ne posjeduje u vozilu dokaz iz člana 8. st. 6. i 7. ovog zakona,
3) u vozilu kojim vrši prevoz nema original potvrdu o registraciji vozila, potvrdu o izvršenom redovnom tehničkom pregledu, izvod iz licence, legitimaciju za vozača i putni nalog (član 12. stav 1),
4) odbije da primi na prevoz lica i stvari (član 16. st. 1. i 3) i vrši prevoz suprotno članu 16. stav 2. ovog zakona,
5) vrši linijski prevoz lica a u vozilu se ne nalaze original ili ovjerena kopija reda vožnje i cjenovnik usluga (član 18. stav 9),
6) vrši prevoz lica bez propisno istaknute table (član 22. stav 1, član 49. stav 5. i član 59. stav 2),
7) kao član posade autobusa nije propisno odjeven i nema istaknutu identifikacionu oznaku (član 22. stav 2),
8) ne izda ili nepropisno izda putniku voznu kartu (član 23),
9) nepropisno odloži prtljag ili ne istakne kartu na prtljag (član 24),
10) ne dostavi autobuskim stanicama, odnosno terminalima i prodajnim mjestima, u propisanom roku, redove vožnje i cjenovnike usluga (član 28. stav 2),
11) ne postupi u skladu sa članom 33. stav 3. ovog zakona.

12) ne obezbijedi prodaju voznih karata, registrovani red vožnje i cjenovnik usluga autobuskim stanicama ili terminalima (član 40. stav 1) i ako nije ugovorom regulisao međusobna prava i obaveze sa autobuskim stanicama i terminalima (član 41),
13) ne prijavi postavljanje autobusa na peron, ili ne ovjeri nalog u autobuskoj stanici, odnosno terminalu (član 43. stav 1),
14) vrši taksi prevoz suprotno čl. 50, 52, 53. i 55. ovog zakona,
15) vrši javni prevoz stvari suprotno odredbama člana 56. ovog zakona,
16) prevozi lica za vlastite potrebe suprotno odredbama člana 58. stav 2. i člana 61. ovog zakona i
17) ne posjeduje u vozilu dokaz iz člana 60. st. 3. i 4. ovog zakona.
(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana, novčanom kaznom od 100 KM do 300 KM kazniće se odgovorno lice u pravnom licu.
(3) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana, novčanom kaznom od 400 KM do 1.200 KM kazniće se preduzetnik koji vrši prevoz.
(4) Za prekršaj iz stava 1. t. 2) do 8) i t. 12) do 17) ovog člana, novčanom kaznom od 50 KM do 150 KM kazniće se vozač, odnosno član posade vozila.

Član 67.

(1) Novčanom kaznom od 1.000 KM do 3.000 KM kazniće se za prekršaj autobuska stanica i terminal, ako:
1) nisu opremljeni i održavani na propisan način (član 37. stav 1),
2) pružaju usluge prevoznicima pod nejednakim uslovima, odnosno vrše naplatu usluga autobuskih stanica, odnosno terminala bez ispunjenih uslova iz propisane kategorije (član 39),
3) ne vrše prodaju karata za prevoznika, obustave redovnu i cjelovitu isplatu sredstava od prodatih karata u korist prevoznika (član 40. stav 2),
4) nema ugovor o korišćenju autobuske stanice i terminala (član 41) i
5) ne pružaju usluge u propisano radno vrijeme (član 42. stav 2).
(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana kazniće se odgovorno lice u pravnom licu novčanom kaznom od 100 KM do 300 KM.
(3) Za prekršaj iz stava 1. t. 2), 3) i 5) ovog člana novčanom kaznom od 50 KM do 150 KM kazniće se radnik u autobuskoj stanici, odnosno terminalu.

Član 68.

(1) Novčanom kaznom od 500 KM do 1.500 KM kazniće se za prekršaj autobuska stanica ili terminal, ako:
1) ne označe autobusku stanicu, odnosno terminal propisanim oznakama (član 42. stav 1),
2) postupa suprotno članu 42. stav 3. ovog zakona,
3) ne sistematizuje redove vožnje i ne istakne ih na mjesto predviđeno za isticanje redova vožnje (član 42. stav 4),
4) ne otpremi autobus iz autobuske stanice, odnosno terminala po redu vožnje (član 43. stav 2) i
5) ne vodi propisno saobraćajni dnevnik, (član 44).
(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana, novčanom kaznom od 100 KM do 300 KM kazniće se odgovorno lice u pravnom licu.
(3) Za prekršaj iz stava 1. t. 2), 3) i 4) ovog člana, novčanom kaznom od 50 KM do 150 KM kazniće se i radnik u autobuskoj stanici, odnosno terminalu.

Član 69.

(1) Novčanom kaznom od 1.000 KM do 3.000 KM kazniće se za prekršaj stanica tehničkog pregleda vozila, ako vrši tehničke preglede vozila suprotno odredbama člana 13. stav 3. ovog zakona.
(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana, novčanom kaznom od 200 KM do 600 KM kazniće se i odgovorno lice u pravnom licu.
(3) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana, novčanom kaznom od 100 KM do 300 KM kazniće se i radnik u stanici tehničkog pregleda vozila.

Član 70.

(1) Novčanom kaznom od 500 KM do 1.000 KM kazniće se za prekršaj autobuske stanice, odnosno terminali ili turističke agencije, ako izdaju autobuske karte suprotno odredbama člana 23. stav 3. ovog zakona.
(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana, novčanom kaznom od 100 KM do 300 KM kazniće se i odgovorno lice u pravnom licu.
(3) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana, novčanom kaznom od 50 KM do 150 KM kazniće se i radnik u pravnom licu.

Član 71.

(1) Novčanom kaznom od 1.000 KM do 3.000 KM kazniće se za prekršaj privredna komora, ako:
1) registruje red vožnje suprotno odredbama člana 19. ovog zakona,
2) ne vodi propisno registar redova vožnje (član 25. stav 5),
3) ne utvrdi daljinar (član 26. stav 4),
4) postupak usklađivanja i registracije redova vožnje vrši suprotno odredbama ovog zakona,
5) ne dostavi rješenje o registrovanom redu vožnje i ovjeren red vožnje prevozniku (član 28. stav 1),
6) ne objavi i ne dostavi registrovane redove vožnje i ne obavijesti nadležne inspekcijske organe u skladu sa članom 29. stav 1. ovog zakona i
7) ne postupi po rješenju inspektora ili drugog kontrolnog organa.
(2) Za prekrašaj iz stava 1. ovog člana, novčanom kaznom od 200 KM do 600 KM kazniće se i odgovorno lice u privrednoj komori.
(3) Novčanom kaznom od 1.000 KM do 3.000 KM kazniće se odgovorno lice u jedinici lokalne samouprave, ako:
1) ne donesu propis iz člana 3. ovog zakona,
2) donesu propis suprotno odredbama člana 3. stav 4. ovog zakona,
3) ne registruje djelatnost prevoza lica i stvari u skladu sa odredbama člana 6. ovog zakona,
4) registruje red vožnje suprotno odredbama člana 19. ovog zakona,
5) ne vodi propisno registar redova vožnje (član 25. stav 5),
6) ne utvrdi daljinar (član 26. stav 4),
7) postupak usklađivanja i registracije redova vožnje vrši suprotno odredbama ovog zakona,
8) ne dostavi rješenje o registrovanom redu vožnje i ovjeren red vožnje prevozniku (član 28. stav 1),
9) ne objavi i ne dostavi registrovane redove vožnje i ne obavijesti nadležne inspekcijske organe u skladu sa članom 29. stav 1. ovog zakona,
10) izda licencu taksi prevoznika i legitimaciju za vozača motornog vozila suprotno članu 50. ovog zakona,
11) ne donesu propis ili postupi suprotno članu 51. ovog zakona
12) ne propiše ili ne vodi registar izdatih rješenja iz člana 60. stav 6. ovog zakona,
13) u slučaju odjave djelatnosti od preduzetnika ne obavijesti organ nadležan za registraciju vozila (član 73) i
14) ne postupi po rješenju inspektora ili drugog kontrolnog organa.


GLAVA VII
PRELAZNE I ZAVRŠNE ODREDBE

Član 72.

Organ jedinice lokalne samouprave nadležan za registraciju djelatnosti prevoza lica i stvari u drumskom saobraćaju, dužan je da u slučaju odjave djelatnosti od strane preduzetnika, odmah obavjesti organ nadležan za registraciju vozila, koji će odjaviti vozilo iz evidencije registrovanih vozila.

Član 73.

(1) Ministar će u roku od šest mjeseci od dana stupanja na snagu ovog zakona, donijeti:
1) Pravilnik o stručnom osposobljavanju vozača, uslovima i postupaku izdavanja legitimacije za vozača motornog vozila (član 8. stav 9),
2) Pravilnik o uslovima i postupku izdavanja licence prevoznika, izvoda iz licence i način označavanja vozila (član 9. stav 8),
3) Pravilnik o obrascu, sadržaju i način popunjavanja putnog naloga (član 12. stav 4),
4) Pravilnik o načinu vršenja poslova i zadataka članova posade motornih vozila (član 16. stav 4),
5) Pravilnik o kriterijumima, načinu i postupku usklađivanja i registracije redova vožnje (član 19. stav 4),
6) Pravilnik o sadržaju obrasca izvještaja o obavljenom linijskom prevozu (član 33. stav 5),
7) Pravilnik o uslovima za rad i kategorizaciju autobuskih stanica i terminala (član 37. stav 3),
8) Pravilnik o sadržaju i obrascu saobraćajnog dnevnika (član 44. stav 2),
9) Pravilnik o putnom listu sa spiskom putnika (član 48. stav 3),
10) Pravilnik o obrascu, sadržaju i načinu popunjavanja identifikacione iskaznice (član 49. stav 6) i
11) Pravilnik o obrascu akta za upućivanje vozila na vanredni tehnički pregled, akta za upućivanje vozača na vanredni zdravstveni pregled i obrascu potvrde o isključenju vozila iz saobraćaja (član 64. stav 6).
(2) Jedinica lokalne samouprave će u roku od šest mjeseci od dana stupanja na snagu ovog zakona donijeti propise iz čl. 3, 45. i 51. i član 60. stav 6. ovog zakona.
(3) Do donošenja propisa iz stava 1. ovog člana primjenjivaće se propisi koji su važili na dan stupanja na snagu ovog zakona, ako sa njim nisu u suprotnosti.

Član 74.

(1) Licence prevoznika, licence za vozila i legitimacije za vozača motornog vozila kojima nije istekao rok do dana stupanja na snagu ovog zakona, važe do isteka roka na koji su izdate.
(2) Postupci započeti prije stupanja na snagu ovog zakona završiće se po odredbama Zakona o prevozu u drumskom saobraćaju Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 111/08, 50/10, 12/13 i 33/14).

Član 75.

Stupanjem na snagu ovog zakona prestaje da važi Zakon o prevozu u drumskom saobraćaju Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 111/08, 50/10, 12/13 i 33/14).

Član 76.

Ovaj zakon stupa na snagu osmog dana od dana objavljivanja u „Službenom glasniku Republike Srpske“.




Broj: 02/1-021-455 /17 PREDSJEDNIK
Datum: 27. april 2017. godine NARODNE SKUPŠTINE



http://bosna-forum.eu/

Pozdrav imam sljedeći upit: put do naše p[…]

Prijedlog za izvršenje Dostavljam uz pri[…]

U R E D B U O USLOV1MAI NAČINU POLAGANJA STRUČNO[…]

Uredba O NAČINU FINANSIRANJA I UPRAVLJANJA GARANC[…]

BiH Pravo - mi znamo odgovor na Vaša pravna pitanja